Badania nad uprawą marihuany outdoor wykazały, że uprawa roślin na zewnątrz może zmniejszyć negatywny wpływ na środowisko. Uprawa konopi na zewnątrz w porównaniu z produkcją w pomieszczeniach – zmniejsza emisję gazów cieplarnianych, zakwaszenie gleby i zanieczyszczenie lokalnych dróg wodnych.

Uprawa konopi na zewnątrz to ekologiczne rozwiązanie

Publikacja na ten temat pojawiła się w czerwcu w Agricultural Science and Technology. Wyniki pokazują, że uprawa konopi indyjskich na zewnątrz może być 50 razy mniej emisyjna niż produkcja w pomieszczeniach.

„Rozpowszechnianie tej wiedzy ma ogromne znaczenie dla producentów, konsumentów i urzędników państwowych w krajach, które zalegalizowały lub zalegalizują produkcję konopi indyjskich w przyszłości”. – informują badacze

Dlaczego potrzeba badań dot. uprawy marihuany outdoor?

Autorzy badania chcieli określić, jakie nawozy zmaksymalizowałyby plony kwiatów marihuany i produkcję THC przy jednoczesnym zmniejszeniu niezbędnych nakładów. Po drugie, starali się określić ilościowo, w jaki sposób zmienia to emisję gazów cieplarnianych, wyczerpywanie zasobów (kopalnych i metalowych), zakwaszenie gleby i potencjał eutrofizacji produkcji konopi na zewnątrz.

Kilka badań dotyczyło produkcji marihuany w pomieszczeniach. Jednak bardzo niewiele wiadomo na temat wpływu uprawy konopi indyjskich outdoor na środowisko. 

“Szybki rozwój legalnej produkcji Cannabis sativa (konopi indyjskich) rodzi pytania dotyczące wykorzystania zasobów i wpływu na środowisko. Wpływ ten jest niedostatecznie zbadany, ponieważ dotychczasowe badania traktowały priorytetowo lecznicze aspekty konopi indyjskich”.  – czytamy w badaniu.

Uprawa konopi na zewnątrz ma mały udział w badaniach

Prace naukowców nad marihuaną związane z medycyną i żywnością stanowią około połowy badań. Uprawa konopi na zewnątrz stanowi mniej niż 1%. 

Badanie obejmowało tak zwaną ocenę cyklu życia (LCA) wpływu roślin konopi uprawianych w Quebecu (jednej z kanadyjskich prowincji) na środowisko w ciągu trzech sezonów wegetacyjnych. 

„Śledzono nakłady na sprzęt i materiały eksploatacyjne w gospodarstwie. LCA została następnie wykorzystana do ilościowego określenia wpływu na środowisko dla pięciu wskaźników: GWP (potencjał tworzenia efektu cieplarnianego), potencjał eutrofizacji wód morskich i słodkich (MFEP), zakwaszenie wód lądowych (TA), wyczerpywanie paliw kopalnych (FD) i wyczerpywanie zasobów metali (MD)”. – czytamy w metodologii badania

Ocena cyklu życia konopi w uprawie outdoor

Ocena cyklu życia (LCA, ang. Life Cycle Assessment) to metoda analizy środowiskowej. Ocenia wpływ produktu, procesu lub usługi na środowisko w ciągu całego cyklu życia. LCA w odniesieniu do roślin, analizuje potencjalne skutki dla środowiska związane z uprawą, przetwarzaniem, dystrybucją, użytkowaniem i utylizacją. Proces ten obejmuje kilka etapów:

• Definicja celu i zakresu: Określenie celu badania, np. ocena wpływu na zmiany klimatyczne, zużycie wody czy bioróżnorodność. Ustalenie zakresu analizy, czyli jakie etapy życia rośliny będą brane pod uwagę (od nasion do utylizacji).
• Analiza zbioru danych (Life Cycle Inventory – LCI): Zbieranie danych dotyczących wszystkich wejść (np. surowce, energia) i wyjść (np. emisje, odpady) związanych z każdym etapem cyklu życia rośliny.
• Ocena wpływu na środowisko (Life Cycle Impact Assessment – LCIA): Przekształcanie danych z LCI w konkretne wskaźniki wpływu na środowisko, takie jak emisje gazów cieplarnianych, zużycie zasobów naturalnych, eutrofizacja czy zakwaszenie.
• Interpretacja wyników: Analiza i interpretacja wyników LCIA w kontekście celu i zakresu badania. Identyfikacja kluczowych etapów cyklu życia, które mają największy wpływ na środowisko.

Przykładem zastosowania w tym przypadku jest rolnictwo, a konkretniej uprawa konopi indyjskich na zewnątrz. Badanie to ocena wpływu różnych metod uprawy (konwencjonalne vs. organiczne) na środowisko.

Badacze poruszyli ważne i istotne zagadnienia. LCA jest narzędziem pozwalającym na podejmowanie bardziej świadomych decyzji. Dotyczą zrównoważonego rozwoju, minimalizacji wpływu na środowisko oraz poprawy efektywności procesów produkcyjnych związanych z roślinami.

Odmiana marihuany Candy Cane

Naukowcy wybrali nasiona marihuany i wyhodowali odmianę Candy Cane, zauważając, że istniało ryzyko niepowodzenia uprawy z powodu wczesnych przymrozków. Ten szczep wyróżniał się jako najszybciej dojrzewający genotyp.

Candy Cane to hybryda z dominacją genów Indica. Łączy genetykę AK-47, Mango i White Widow. Ma kwaśny owocowy smak i zapewnia euforyczne efekty, które zwalczają stres i napięcie. Kwitnie w ciągu 7 tygodni i daje umiarkowane plony outdoor. 

Wpływ nawożenia w uprawie na zewnątrz

Badacze ocenili również wpływ marihuany i zbiory po zastosowaniu różnych zabiegów nawożenia.

„Oprócz dostarczenia pierwszego pełnego LCA dot. produkcji i uprawy konopi na zewnątrz nasze badanie wnosi również nowe odkrycia poprzez ilościowe określenie wpływu zarówno na podstawie plonów, jak i THC. Wcześniejsze badania koncentrowały się jedynie na wpływie na kilogram (kg) suszu kwiatowego. Pomija to potencjalny wpływ praktyk produkcyjnych na stężenie kannabinoidów w suszonych kwiatach, podważając tym samym funkcjonalną równoważność zestawionych systemów. Ostatecznie to substancje chemiczne, a nie same suszone kwiaty, mają wartość zarówno dla producentów leczniczych, jak i rekreacyjnych”. – czytamy w badaniu

Badania dotyczyły uprawy na wolnym powietrzu, jednak badano rośliny uprawiane w podłożach doniczkowych, głównie w mchu torfowcu. Decyzja ta została podjęta w celu kontrolowania zawartości składników odżywczych na przestrzeni lat i lepszego zbadania wpływu różnych nawozów.

Skutki wykraczające poza produkcję gazów cieplarnianych obejmowały między innymi wyczerpywanie się paliw kopalnych, zakwaszenie gleby i eutrofizację – czyli zanieczyszczenie dróg wodnych materiałem organicznym, głównie nawozami.

Jaki nawóz lubią rośliny?

„Wyniki mają ogromne znaczenie dla zainteresowanych stron, w tym producentów, konsumentów i decydentów politycznych w krajach, w których istnieją lub mają powstać ramy legalizacji. Mogą pomóc w świadomym podejmowaniu decyzji w celu złagodzenia wpływu na środowisko przy jednoczesnym wspieraniu zrównoważonych praktyk produkcji konopi”. – czytamy w badaniu

Portal Marijuana Moment skontaktował się autorami badania i ujawnił ciekawe odkrycie naukowców.  Jednym z najbardziej intrygujących odkryć w badaniu było to, że szczególny preparat o niskiej zawartości azotu i wysokiej zawartości potasu, określany jako L +, „spowodował niezwykły 30% wzrost całkowitej zawartości THC, dając 15% THC w porównaniu do standardowych 10% THC obserwowanych przy innych zabiegach”.

„Zjawisko jest zgodne z istniejącą literaturą sugerującą, że niedobór azotu może wyzwalać syntezę kannabinoidów. To, co czyni nasze odkrycia wyjątkowymi to zauważalna rola potasu w umożliwianiu roślinom zestresowanym niskim poziomem azotu produkcji znacznie większej ilości THC. Warto zauważyć, że zabiegi o niskiej zawartości azotu i potasu nie wykazywały podobnie wysokiego poziomu THC”. – wyjaśnił jeden z autorów badania Vincent Desaulniers Brousseau, doktorant na Uniwersytecie McGill.

Zawartość THC w roślinach konopi indyjskich

„Preparat nawozowy L+ nie tylko najlepiej stymulował produkcję THC w roślinach, ale także wykazywał najniższy ślad węglowy związany z nawozami. Sugeruje to, że w gospodarstwach odchodzących od torfu uprawa przy użyciu nawozów o niskiej zawartości azotu i wysokiej zawartości potasu może potencjalnie stanowić bardziej ekologiczną alternatywę dla tradycyjnych metod o wysokiej zawartości azotu. Głównie ze względu na znaczny ślad węglowy związany z produkcją i stosowaniem nawozów azotowych.

Odkrycia nie tylko pogłębiają naszą wiedzę na temat optymalizacji uprawy konopi pod kątem zawartości THC i zrównoważonego rozwoju środowiska, ale także stanowią wyzwanie dla konwencjonalnych wskaźników oceny wartości produktu z konopi indyjskich i wpływu na środowisko”. – kontynuuje autor badania

Zalety uprawy konopi na zewnątrz a ekologia

Wpływ produkcji konopi indyjskich na środowisko jest często pomijany zarówno przez decydentów, przemysł, jak i konsumentów. Warto zwrócić uwagę, że niektóre organy podejmują wysiłki mające na celu zmniejszenie śladu emisji z uprawy.

W stanie Kolorado w 2023 urzędnicy uruchomili program finansowania efektywności energetycznej przemysłu konopi indyjskich, wskazując na raport stanowego biura energetycznego z 2018 r. Stwierdzono, że uprawa konopi indyjskich stanowiła 2% całkowitego zużycia energii w stanie. Raport wykazał, że energia elektryczna była również kosztowna dla hodowców konopi, zajmując ok. 1/3 ich budżetów operacyjnych.

Raport Międzynarodowej Koalicji na rzecz Reformy Polityki Narkotykowej i Sprawiedliwości Środowiskowej w 2023 zwrócił uwagę na negatywne skutki nieuregulowanej produkcji narkotyków na obszarach takich jak Amazoński Las Deszczowy i dżungle Azji Południowo-Wschodniej.

W raporcie ostrzegano, że próby ochrony tych krytycznych ekosystemów nie powiodą się, dopóki osoby zaangażowane w ochronę środowiska będą zaniedbywać główny problem. Opisano go jako „globalny system kryminalizacji prohibicji narkotykowej, czyli wojna z narkotykami”.

W Polsce uprawa konopi indyjskich jest dozwolona tylko przez Państwowe Instytuty Badawcze, a osoby prywatne mogą uprawiać konopie włókniste.

Źródła:

1. Desaulniers Brousseau V., Goldstein B.P., Sedlock Ch., Lefsrud M. (2024). Agricultural Science and Technology. Environmental Impact of Outdoor Cannabis Production. Z linku: https://pubs.acs.org/doi/10.1021/acsagscitech.4c00054
2. Adlin B. (2024). Marijuana Moment. Growing Marijuana Outdoors ‘Can Be 50 Times Less Carbon-Emitting’ Than Indoor Cultivation, New Agricultural Study Finds. Z linku: https://www.marijuanamoment.net/growing-marijuana-outdoors-can-be-50-times-less-carbon-emitting-than-indoor-cultivation-new-agricultural-study-finds/